Als dit tekstlinks zijn en geen knoppen, klik dan hier voor meer uitleg hierover!
LETS en Arbeid

Waar situeert het Lets-systeem zich ten opzichte van arbeid?

Complementaire economie

Algemeen kan je stellen dat Lets een uitgebreide vorm van vriendendienst is. Je doet iets voor een ander en iemand uit de Letsgroep doet uiteindelijk iets voor jou terug. Door de aard van het Lets-systeem zijn de diensten eerder klein. Eigenlijk zijn het dingen die binnen het huidige economische systeem niet aangeboden worden omdat ze te klein of omdat men in een winkel liever iets nieuws verkoopt dan iets ouds te onderhouden of te repareren. Het Lets-systeem is dan ook niet een vervanging van het huidige economische systeem, maar is er volledig complementair mee.

Je kan Lets bekijken op verschillende manieren:

  • je kan zelf menen dat Lets bijvoorbeeld ruilen is. Ik ruil mijn tijd tegenover iemand anders die zijn tijd met mij ruilt.
  • je kan ook stellen dat Lets uitwisseling van diensten is. Ik doe iets voor iemand en iemand (anders) doet ook iets voor mij.
  • niets weerhoudt er je van om Lets als spel te zien. Ik doe gewoon iets wat ik zelf dolgraag doe en iemand anders doet iets terug wat hij/zij graag doet.

Vanuit Lets Vlaanderen (en misschien ook andere Letsgroeperingen) heeft men geprobeerd om wettelijk het letsen te laten erkennen als vrijwilligswerk. Dit omdat het letsen geen wettelijk kader heeft en dat het daarom problemen kan geven bij onderandere werklozen en bruggepensioneerden.

Voor bijvoorbeeld werklozen is er een rechtsonzekerheid. Letshandelingen of andere onderlinge hulp worden noch als verboden, noch als toegelaten vermeld. In wezen mogen werklozen eigenlijk maar één ding doen: uitkijken naar werk.
Zelfs voor het werk dat ze voor zichzelf verrichten (werkzaamheden in en om het huis) gelden er beperkingen: enkel die handelingen die bijdragen tot het beheer van het bezit mogen uitgevoerd worden, zonder dat dit bezit door deze handelingen in waarde zou stijgen. Werklozen moeten dus binnen Lets dus uitkijken wat ze doen.

Wettelijk gezien liggen de dingen immers anders. De wetgever ziet dat er diensten uitgewisseld worden en kan dit dan zien als arbeid. Het is weliswaar geen beroepsactiviteit, maar ook niet iets vrijblijvend. In een Letshandeling ligt er immers een element van iets terugkrijgen vervat, ook al ligt dit niet op het financiële vlak.

Lets Vlaanderen heeft een studie uitgevoerd om dit te omkaderen: Lets: Vrijwilligerswerk nieuwe stijl, geschreven door Hugo Wanner (2002). Meer info over "Lets & arbeid" en "Lets in de wereld" kan je hierin terugvinden. De erkenning als vrijwilligerswerk zou voor werklozen, bruggepensioneerden, ... een wettelijk kader geven om zonder vrees te kunnen letsen.