Als dit tekstlinks zijn en geen knoppen, klik dan hier voor meer uitleg hierover!
U bent bij de Lets spiritDe Letsspirit

Het is verleidelijk om het Lets-systeem enkel economisch te bekijken. Ik doe iets voor iemand en iemand (anders) doet iets voor mij terug. Vergeet echter niet dat dit telwerk slecht een hulpmiddel is om het systeem eerlijk te laten verlopen. Lets is eigenlijk een uitgebreide vriendenkring en dat geeft aan het systeem een extra dimentie.

Iemand stelt een vraag via de lets vraag/aanbod maillijst. Ik heb de tijd en de moeite genomen om een antwoord te geven op deze vraag. Toch heb ik hier geen ikuutjes voor gekregen. Is dit fair?

Wat betreft vergoeding voor (spontane) tips: eigenlijk zijn tips niet anders dan letstransacties en kunnen vanuit datzelfde oogpunt benaderd worden.
Als beide partijen akkoord zijn, is er geen probleem om tips te belonen met IkU's. Bijvoorbeeld als iemand een vraag stelt en op voorhand aangeeft dat tips beloond zullen worden. Of bijvoorbeeld wanneer iemand heel blij is met de reacties en daarvoor IkU's wil geven, misschien zelfs gewoon een symbolische IkU. In deze gevallen dus geen probleem.
Als het tipgeven een eenzijdige handeling is, dan ligt de zaak anders. Stel dat iemand een vraag doorstuurt via Vraag&Aanbod en dat iemand daar op reageert door een tip te geven. Misschien dat deze persoon nu denkt dat deze iets gegeven heeft en dus IkU's in ruil moet krijgen. Van zijn/haar kant kan dit weliswaar zo zijn, maar vanuit de kant van de vraagsteller kan het er anders uit zien: misschien heeft die ettelijke tientallen (misschien wel dezelfde) antwoorden/adviezen gekregen. Moeten die allemaal vergoed worden? Wat met adviezen die niet tot de oplossing geleid hebben? Wat als er stel tien letsers advies hebben gegeven? Hoe kan de tipgever natrekken of zijn/haar tip al dan niet de gouden tip was? Hoe bepaal je hoe waardevol een tip is? Kortom, daar is dus moeilijk een lijn in te trekken.
En het heeft nog een nadeel: als aanvaard wordt dat spontane adviezen met IkU's moeten gewaardeerd worden, dan heb je de kromme situatie dat alleen letsers met een hoge IkU-stand het nog wagen om een vraag rond te sturen, uit vrees voor een resem spontane tips die moeten vergoed worden. Dat kan absoluut niet de bedoeling zijn!
Moest iemand in dat geval er echt op staan om IkU's te ontvangen voor een tip, dan is het misschien best dat deze dat aangeeft op het moment dat deze reageert op de vraag: bijvoorbeeld dat deze zegt dat hij/zij de oplossing wel weet, maar dat hij/zij daar een vergoeding voor vraagt. Op dat moment kan er een overeenkomst komen tussen de twee letsers. Als de vrager akkoord is met de vraagprijs kan verder gegaan worden en kan de tip uitgewisseld worden. Dat is dus niet anders dan met andere letstransacties.
Het punt is dat niemand een andere letser kan dwingen om een letstransactie aan te gaan. Het komt er dus op neer dat letsen iets is dat tussen twee letsers gebeurt, met wederzijdse overeenkomst. Of dat nu tips zijn of andere transacties. Dus: als beide partijen akkoord zijn is er geen probleem om tips met IkU's te belonen.
Eigenlijk gebeurt dit in de vriendenkring ook zo. Adviezen worden spontaan gegeven en hoeven niet speciaal beloond worden, ook al kan dat natuurlijk. Anderzijds, iemand die het uiterste uit de kan wil halen zal er niet populairder op worden, of dat nu binnen een vriendschapkring gebeurt of binnen Lets.

Ik hou van koken en organiseer af en toe een uitgebreid etentje. Ik vraag hier meestal iets meer dan een uurvergoeding voor per persoon. Ik ben hier heel lang mee bezig (voorbereiden van het menu, uitgebreid winkelen op de markt, het koken zelf, tafel dekken,...) en de ingrediënten kosten mij ook geld (of IkU's als ik de ingrediënten lets). Als ik alles optel (menuvoorbereiding, aankopen doen, tijd om te koken, voorbereiding van de eetplaats, gas om te koken, ingrediënten;...) kost dit mij meestal meer dan wat ik erin gestoken heb, tenzij er veel letsers komen eten. Okay, als er veel letsers komen eten, dan is dat natuurlijk mooi meegenomen.

Maar aan de andere kant heb ik er ook voordelen bij: ik hou ervan om met andere mensen te dineren, heb aangenaam gezelschap en krijg waardering voor mijn kookkunst / organisatie. Dat compenseert de lagere, vaste vraagprijs.
Trouwens, de juiste prijs vragen zou betekenen dat ik pas op het etentje zelf het aantal IkU's kan doorgeven en als er weinig gasten zijn de vraagprijs heel hoog zal zijn, waardoor de invités waarschijnlijk het risico niet willen nemen om op de uitnodiging in te gaan en ik zowiezo minder gezelschap zou hebben. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.